Venetiëreis

De reis naar Venetië is een jaarlijks hoogtepunt voor De Poorters.

U kunt zich vrijblijvend opgeven voor de reis van 2015.

Bezoek aan tuin en showroom van Fortuny tijdens de Poortersreis van oktober 2012

Illustratie

De van oorsprong zeer grote tuin behoorde bij Ca’Vendramin. Dit huis bevatte een vroeg 15e eeuwse voorgevel met daarachter een grote tuinloggia. Op de plattegrond van Combatti uit 1847 is de ware omvang te traceren. De tuin was beplant met wijngaarden, rozenstruiken en veel bloemen. De bloemrijke planten, van ver meegenomen, werden ingeplant als zijnde oriëntaalse tapijten.

Er stonden verscheidene kleine gebouwtjes versierd met meegebrachte trofeeën uit oosterse landen.

Ook was er een Rotunda toegeschreven aan Palladio. Deze Rotunda werd in het begin van de 19e eeuw afgebroken.

In het huis en de tuin werden grootse feesten en spelen gehouden, georganiseerd door de Campagnie della Calza. Dit toneelgenootschap uit de 15e en 16e eeuw, dat uit meerdere groepen bestond, droeg kenmerkende kousen, vandaar de naam Calza.

IllustratieIllustratie

Huis en tuin verdwenen in 1882 om plaats te maken voor industrie: Molino Stucky, Fortuny en een bierfabriek.

De nog achter Fortuny overgebleven tuin is uiteindelijk totaal verloren gegaan in 1970 door verbouwingswerkzaamheden. Gespaard gebleven zijn niet-winterharde bomen, zoals een Sophora japonica (Japanse honingboom uit China en Korea), een Kaki (Diospyros kaki, een fruitboom uit China en Japan) en een Magnolia grandiflora (uit het zuidoosten van de Verenigde Staten).

Illustratie

In de kruidenstrook staat Rozemarijn en een Punica granatum Nana (een klein blijvende granaatappel) die een veel voorkomend motief in de oosterse en byzantijnse kunst vormt. De schil van deze granaatappel is de bron van de Campari met zijn rode kleur en bittere smaak.

Illustratie

Gezien de enorme Libanon Ceder in het midden van de tuin is de herinrichting ongetwijfeld in de Engelse landschapsstijl gebeurd, overgewaaid in de 19e eeuw. Op grond van de in oktober 2012 gehouden lezing van Koen Ottenheym (“De Veneto en de Vecht”), neem ik aan dat de badhokjes in de stijl van Scamozzi zijn gebouwd. Deze lijken nl. op bijgebouwen van een door hem gebouwde villa in de Veneto.

Het voorjaar zal wel heel bijzonder zijn als de Wisteria (blauwe regen, afkomstig uit Azië) bloeit die als een guirlande langs de beide zijmuren van de tuin is aangeplant.

De Spaanse Mariano Fortuny die zich in 1889 in Venetië vestigde, begon daar begin 20e eeuw stoffen te ontwerpen. Hij gebruikte verf en pigmentsamenstellingen die op antieke technieken waren gebaseerd. De werkwijze was met zoveel geheimen omgeven dat men aan tovenarij en magie dacht. De gordijn- en wandbekledingsstoffen werden gemaakt van de allerbeste Egyptische katoen, zoals heden ook gebeurt. De patronen waardoor hij zich liet inspireren dateerden van de 18e eeuw en waren afkomstig uit Perzië, Azië, Zuid-Amerika, Egypte, China en Griekenland. Na de dood van Fortuny in 1949 werd de fabriek enige tijd gesloten. Het zorgvuldig geheim gehouden fabricageproces is gelukkig bewaard gebleven. Zodat na de heropening de stoffen en patronen weer als vanouds zijn.

Illustratie

Tekst: Nan Oelering
Foto's : Nan Oelering en Coby Lubberink