Venetiëreis

De reis naar Venetië is een jaarlijks hoogtepunt voor De Poorters.

U kunt zich vrijblijvend opgeven voor de reis van 2015.

Venetiëreis 9 tot 16 oktober 2009

Vrijdag de 9de oktober 2009, een groep jonge, krasse, ouderen aangevuld met enkele oudere jongeren komt op Schiphol samen. Het is weer tijd voor de jaarlijkse Poortersreis naar Venetië. Als gebruikelijk krijgen we een uitgebreide reishandleiding van Jeanne v.d. Stappen. Kunnen we ons alvast verlekkeren op al het moois dat we gaan zien en beleven.

Illustratie

Na een voorspoedige vliegreis lopen we in ganzenpas naar de steigers van de watertaxi’s en begint het grote genieten. De echte tocht naar Venetië gaat uiteraard per boot.

Het geklots van water, de mooie, verre luchten, de zonnestralen die de huizen en kerken doen oplichten. Het is telkens weer overweldigend. Via het Canal Grande varen we ons hotel Ala binnen. Perfect geregeld zoals alle zaken gedurende de gehele week, met dank aan onze grote regelaar Leo.


Illustratie

’s Avonds het welkomsdiner in het familierestaurant Al Bacareto. Een prima plek om elkaar nader te leren kennen onder het genot van goed eten en onbeperkt wijn. Dit facet van de Poortersreis verdient een extra vermelding. Naast alle aandacht voor de kunst worden de geneugten van de eetcultuur deze week niet uit het oog verloren.


De zaterdag werd begonnen met een wandeling in het Ghetto. Helaas werd Jeanne tijdens haar uiteenzettingen onderbroken door een zondvloed. Het water kwam met bakken naar beneden en al spoedig stond het pleintje blank. Naar wij later vernamen had het sinds mensenheugenis niet meer zo hard geregend in Venetië. Op zo’n moment voel je de strijd van de Venetianen tegen het water letterlijk aan lijf en leden.

Het was dan ook heel bijzonder om ’s maandags op het “Ministero della Infrastrutture e dei Trasporti, Magistrato alle Acque di Venezia, concessionario Consorzio Venezia Nuova” te worden ontvangen voor een uitleg over het Mose-systeem. Het project wordt gerealiseerd om de gebieden in de lagune en het gehele ecosysteem te beschermen tegen hoog water. In de drie ingangen tot de lagune worden mobiele waterkeringen gebouwd. Na de inleiding en een voorlichtingsfilm scheepten we ons in op een mooi jacht van het instituut voor een bezichtiging van één van de werkeilanden waar men bouwt aan de waterkeringen en sluizencomplexen. Op de terugreis werden we verrast op een rondvaart door het Arsenaal; een tocht die je als gewoon toerist tegenwoordig niet makkelijk meer kunt maken.

Illustratie De dames van het instituut waren overigens begonnen met ons te bedanken voor onze hulp en (financiële) steun. Zij waarderen het zeer dat buitenlandse comité’s als het onze, zich zo inspannen om de schatten van Venetië te helpen bewaren voor het nageslacht. Toch leuk om dit uit onverwachte hoek te horen.



Jeanne heeft ons gedurende deze week langs een aantal van deze schatten gevoerd. Dit jaar waren dat voornamelijk een aantal kleinere kerken in de stillere gebieden van Venetië en de bekende Palladio-kerken (2009 is z’n 500ste verjaardag).

Illustratie Hoogtepunt was ook dit keer weer het bezoek aan “onze” kerk de San Zaccaria. Bij binnenkomst werden net foto’s gemaakt van de geweldige Sacra Conversazione van Bellini. Werkelijk adembenemend om het stuk zo in het volle licht te kunnen zien.

Door naar de San Tarasiokapel, waar we welkom werden geheten door de restaurateurs van de Soprintendenza. Zij gaven ons een inkijkje in het nieuwe project van de Poorters, de restauratie van de schilderingen op de achterkant van het Vivarini veelluik. Heel apart om zo van nabij te kunnen zien hoe de restaurateurs te werk gaan en hen hier enthousiast over horen vertellen.






Illustratie

Tot slot was daar de traditionele ontmoeting met de pastoor en enkele van zijn parochianen onder het genot van witte wijn en een grote berg koekjes.


Een ander hoogtepunt was de Frari kerk. Bij binnenkomst via het zijportaal zei Jeanne: “niet kijken, loop eerst naar de oude hoofdingang, draai je om en kijk dan door het oksaal naar het hoofdaltaar”. En ja, daar ontplooit zich in haar grootsheid de fantastische Maria Assunta van Titiaan. Een prachtige schildering, geweldig van kleur en compositie. Heel bijzonder om dit werk (en ook “onze” Bellini) te kunnen bewonderen op de oorspronkelijke bestemmingsplek, waar ze voor altijd zouden moeten kunnen blijven hangen. Daar horen ze thuis en niet in het ene of andere museum.

Illustratie Naast onze tocht langs renaissance en barokke kunstwerken, was dit keer ook tijd ingeruimd voor moderne kunst. Een ochtend ronddwalen op de Biënnale en een speciaal voor ons georganiseerde, privé rondleiding in het Peggy Guggenheimmuseum. Een zeer enthousiaste conservatrice leidde ons langs de kleine maar sublieme collectie en wist op haar geheel eigen wijze de moderne werken meer toegankelijk te maken.

Een enkele tegenslag moesten we incasseren (een rondleiding die letterlijk in het water viel, een vreselijk piepend orgel door het elektronisch stemmen, een afspraak die niet door gaan, een kerk die gesloten bleek na een lange wandeling door afgelegen wijken) maar dan was daar altijd weer het gezellige samenzijn tijdens de late uurtjes in de bar van het hotel. Donderdags liep dit zelfs uit tot een bonteavond. Door de lekkere drankjes en de verzoeknummers die de pianist ten gehore bracht verdwenen de laatste remmingen en werd, tot groot plezier van de overige hotelgasten, de lounge tot een dansvloer omgetoverd vol krasse ouderen.

IllustratieIllustratieGezelligheid was trouwens het sleutelwoord van deze reis. De groep kon het goed vinden met elkaar. Veelal werd gezamenlijk geluncht en het diner gebruikt, met volop witte en rode wijn, in de door Leo perfect uitgekozen etablissementen. Erg gezellig was ook het traditionele diner bij Joanita Green in haar schitterende palazzo aan het Canal Grande en de aangeklede borrel bij Bernard Aikema thuis.

Illustratie

Al met al was het weer een zeer geslaagde Poortersreis, met dank aan de enthousiaste Jeanne en haar prachtige verhalen en haar Leo die ons telkens weer op de juiste tijd op de juiste plaats wist te loodsen.

Marcel & Geertrui van Hove - 's Graeuwen