Venetiëreis

De reis naar Venetië is een jaarlijks hoogtepunt voor De Poorters.

U kunt zich vrijblijvend opgeven voor de reis van 2015.

Waarom ik Poorter werd

Verslag Poortersreis najaar 2008

Mijn grootouders waren 25 jaar getrouwd en vierden dit met hun beide zoons in Venetië. De stad maakte toen op mijn Vader een grote indruk. In 1955 nam hij ons mee op vakantie naar Italië waarvan 5 dagen Venetië.
Toen wij na een vermoeiende reis aan kwamen viel de stad ons eerst wat tegen, maar toen wij enige uren later 's avonds op het San Marcoplein kwamen, waar de Banda Municipale op een podium speelde, nam de stad ons volledig voor zich in, een liefde die nog steeds duurt.
Jammer genoeg heb ik de kapel nooit meer mee gemaakt.
Mijn jongere broer die vaak op onbekend terrein aan mijn mouw hing voelde zich in deze stad heel veilig en ging hier vaak allen op pad, dit kwam vooral doordat er geen verkeer is. De stad zelf is in afgelopen 53 jaar zeker vooruit gegaan, maar veel drukker geworden. Er wordt enorm veel gerestaureerd, het noodzakelijk kwaad hiervan is, dat veel in de steigers staat.

Mijn vriendin Orysia en ik besloten een etage te huren voor zes weken om de stad eens goed te bekijken. Ons verblijf lag achter een klein parkje aan het Canal Grande met aan de overkant het 18e eeuwse Palazzo Correr Contarini Zorzi, beter bekend als Ca del Cuori omdat de familie een wapen had met drie harten.
Nu trof het dat tegelijk met ons ook de Poorters 7 dagen in Venetië waren en wij dus gezellig met hen mee konden gaan.
De eerste avond startte meteen goed. Toen wij hotel Ala binnenkwamen stonden, als bij een receptie op een rij, Jeanne, Madzy en Leo en gingen wij met familie en kennissen aan de Prosecco en daarna naar een gezellig restaurant.

Illustratie De volgende morgen begon de excursie bij ons om de hoek in de San Giacomo dell' Orio, een kerk uit het begin 13e eeuw (maar eigenlijk ouder) met een plafond in de vorm van een schip. In de sacristie waren schilderingen van Palma il Giovane, een schilder die een erg grote productie heeft gehad. Hier hingen schilderingen over de Eucharistie. Na de uitleg van Jeanne moest ik denken aan de dominee op school, die de verschillende opvattingen van het Avondmaal behandelde.

Een ander hoogtepunt van de dag was het bezoek aan de Frari met schilderingen van Titiaan en Vivarini, een beeld van Johannes de Doper door Donatello en in de sacristie een drieluik van Bellini. Deze kerken behoren met nog 13 andere tot een groep Chorus: Chiese di Venezia, il museo nella città,, die zijn te bezichtigen tegen enige betaling, die aan de gebouwen ten goede komt

Illustratie De volgende dag naar Torcello. Eerst een mooie boottocht - wij zagen onderweg zelfs kleine reigers (aigrette) - overstappen in Burano op een pont naar Torcello.
Na een wandeling langs een kanaal kwamen wij bij twee mooie kerken. Santa Maria Assunta met in de apsis een prachtige mozaïek van Maria Hodigitria en aan de wand er tegenover het Laatste Oordeel. De andere kerk Santa Fosca heeft prachtig metselwerk aan de buitenkant van de apsis.
Het viel mij ook nu weer op hoe het eiland is veranderd. In 1955 was er alleen een eenvoudig pad van de pont naar de kerken. Enige jaren later was het pad geplaveid en is er een restaurant gekomen van Cipriani. Toen dat een keer gesloten was hebben wij er vlak bij aan houten tafels gegeten. Deze keer hebben wij daar weer gegeten, het is nu een groot restaurant, er was zelfs het diner van een trouwerij met vele gasten. Opvallend was dat net als bij ons in Nederland tijdens het diner gasten naar buiten gaan om even te roken 's Avonds een concert in Scuola di San Rocco door de Interpreti Veneziani. Veel Vivaldi, virtuoos en vrolijk.

Een hoogtepunt is altijd een bezoek aan de San Zaccaria met de prachtige schoongemaakte gevel. Wij werden door de Pastoor en zijn comité ontvangen, na eerst de kerk te hebben bekeken. Belangrijk was hierbij de San Tarasio kapel, hier ligt ons nieuwe project: de restauratie van de achterzijde van het grote altaarstuk. Een paar dagen tevoren had Bernard Aikema ons tijdens een aperitief bij hem thuis hierover uitgebreid voorgelicht.
Tijdens de rondgang in de kerk bewoog plotseling een hand in de vitrine van de heilige Athanasius. Een gedeelte van zijn stoffelijk overschot gaat naar Istanboel en hoewel de Pastoor hier niet blij mee is gebeurt het toch.

Illustratie Op het glaseiland Murano bezochten wij, door bemiddeling van Joanita Green, de glasblazerij van Seguso met een rondleiding in het museum Archemide Seguso. Na het bezoek daarvan is er veel gekocht.


Een ander hoogte punt is de Sala della Musica een zaal waar een koor van weesmeisjes optrad. In de 18e eeuw was dit een vast punt voor bezoekers van Venetië Voor ons nu van belang omdat wij voor de restauratie zorg hebben gedragen. Het was een grote puinhoop, maar is nu weer een mooie zaal met schilderingen van Jacopo Guarana.

Een ander project van de Poorters was de restauratie van de banken in de Oratorio dei Crociferi, dus hebben we ook hier een bezoek gebracht. Het gebouw, oorspronkelijk bestemd voor de opvang van pelgrims en kruisvaarders, is nu een bejaardenhuis voor vrouwen. Het Oratorium zelf heeft schilderingen van Palma il Giovane.

Bij een bezoek aan de Consorzio Venezia Nuova werd ons verteld over de problematiek van de Laguna en hoog water. Er zijn zeer veel vorderingen gemaakt. Vooral fascinerend is het MOSE systeen : Bij zeer hoog water kunnen dammen de lagune afsluiten. Deze dammen zijn hol en gevuld met water en door ze leeg te pompen gaan zij naar boven. De constructie hiervan is nu halverwege en komt in 2014 gereed. Veel aandacht wordt ook aan het ecosysteem van de lagune besteed. Het gehele beheer van de waterwerken en de lagune krijgt binnenkort zijn bureau aan de noordkant van het Arsenaal

Illustratie De laatste dag bezochten wij het restauratie atelier Laboratorio della Misericordia.
Wij zagen hier de restauratie van schilderijen, ijzeren voorwerpen en papier.
Achter een mooie tuin was de natuurwetenschappelijke afdeling, geweldig interessant wat daar wordt gedaan, maar voor de alfa's onder ons minder fascinerend.

De kerk van Sant' Alvise is na vele jaren te zijn gesloten nu weer open. Een paar van ons zijn daar nog even heen geweest. Vooral het plafond was zeer verrassend. Een trompe-l'oeil van Antonio Torri en Pitro Ricchi. Achter in de kerk hing een leuke predella van Lazzaro Bastiani.

De laatste avond het slot diner bij Joanita en Steven Green. Zij wonen in een prachtig paleis, oorspronkelijk bewoond door de familie Mocenigo. (Een heel leuk boek over deze familie is Lucia in the Age of Napoleon, door Andrea de Robilant.) Het was een groots slot van een fijne week. Na afloop wachtte Orysia en mij nog een verrassing. Het was al laat geworden en wij kregen moeilijkheden met naar huis gaan. Steven heeft ons toen met zijn eigen boot naar huis gebracht, een bijzondere ervaring om te varen op het Canal Grande waar zo laat helemaal geen verkeer is.

Vele malen ben ik Venetië geweest. Jeanne en Leo hebben ons weer een fijne week bezorgd.

Jan Filedt Kok