Venetiëreis

De reis naar Venetië is een jaarlijks hoogtepunt voor De Poorters.

U kunt zich vrijblijvend opgeven voor de reis van 2015.

Venetiëreis 24 - 31 maart 2006

Jaarlijks organiseren de Poorters een begeleide reis naar Venetië. Hieronder het dagprogramma van de voorjaarsreis van 2006, geÏllustreerd met foto's van Coby Lubberink, Scato van Opstall en Leo van der Stappen.

Voorwoord

Beste Poorters,

De functies die het schilderij, en dan voornamelijk het altaarstuk, voor een gelovige in de middeleeuwen en de Renaissance had, spelen voor de meeste van ons, hedendaagse beschouwers, geen of geen grote rol. Wij maken de kunstwerken los uit hun context, en wij houden geleerde uiteenzettingen over opbouw, kleurgebruik en iconografie. Wij zien het kunstwerk in de eerste plaats als een meer of minder geslaagd artistiek product, dat eventueel ontroert door zijn schoonheid en daardoor soms nog iets van een religieuze werking verkrijgt.

Een beschouwer uit bovengenoemde tijden benaderde een altaarstuk in de eerste plaats als gelovige. Hij zag die altaarstukken telkens opnieuw, hij herkende de afgebeelde personen, kende de wonderverhalen die over hen werden verteld en de hoedanigheden waarin zij optraden, en hij had bepaalde verwachtingen ten aanzien van de heiligen die hij afgebeeld zag. Zij schenen zeer dichtbij te zijn en dat maakte het gemakkelijk om zich tot hen te wenden in een bede om bemiddeling bij God, een bede om steun, genezing, vertroosting, enzovoorts.

Gelukkig hangen in Venetië, met uitzondering van de werken die in de musea zijn terechtgekomen, de meeste schilderijen nog op de plaatsen waarvoor ze honderden jaren geleden waren bestemd. Vaak hebben de religieuze werken nog een groot deel van hun originele, devotionele functie behouden, want veel kerken, zoals ‘onze’ San Zaccaria, zijn tot op de dag van vandaag actieve parochiegemeenschappen gebleven.

De restauratie van de gevel van San Zaccaria leek mij een goede aanleiding om extra aandacht te besteden aan de eerder uitgevoerde projecten van de Poorters van Venetië en van enkele andere Comitati privati. De meeste gegevens over de restauratieprojecten heb ik ontleend aan de publicatie Venice Restored 1966-1986. Om foutieve vertaling van de specifieke terminologie te voorkomen - eerlijk gezegd ben ik niet zo goed thuis in de taal van bouw- en restauratietechnieken - heb ik de beschrijvingen in het Engels overgenomen.

Deze handleiding is uiteraard zeer onvolledig omdat zij voor het merendeel beperkt is gebleven tot de objecten die we tijdens deze reis zullen bezoeken en bekijken. Voor alle verdere informatie kunnen we ter plekke de ‘bijbel van Venetië’, Venezia e il suo estuario van Giulio Lorenzetti, raadplegen. Als u weet dat Lorenzetti meer dan duizend bladzijden telt, dan hoeft het geen betoog dat de voor u liggende ‘poortersgids’ wel erg beperkt en erg beknopt is uitgevallen. Ik reken er eigenlijk een beetje op dat we zullen kunnen profiteren van de expertise van onze medereizigers. Sommigen zijn al zo vaak in Venetië geweest dat zij ware kenners zijn geworden.

Mede namens Joanita Green wens ik u een aangenaam verblijf toe. Dankzij haar inspanningen zullen wij niet alleen op plaatsen komen waar we als niet-poorter geen toegang zouden krijgen, maar zijn wij vaak ook welkom op een tijdstip dat de gebouwen normalerwijze gesloten zouden zijn. In de restaurants die zij heeft uitgezocht kunnen we genieten van een ander cultureel aspect van deze fantastische stad, de Venetiaanse keuken.

Jeanne van der Stappen, Handleiding Venetiëreis 2006.

Bekijk het programma van zaterdag 25 maart