Overzicht restauraties

De restauraties in en om de San Zaccaria die door De Poorters gefinancierd zijn, vindt u op de plattegrond.

Gezamenlijk met andere comite’s werden restauraties gerealiseerd van:

  • Aula Magna in Ateneo Veneto
    • De Cappella Grimani in de kerk van San Francesco della Vigna (Sir Ashley Clarke memorial) (1996).
    • De houten Calvarie (Gekruisigde Christus met Maria en Johannes) in de kerk van het kerkhof San Michele (2001).

Andata naar San Zaccaria

Illustratie

Gabriele Bella, La visita del doge a San Zaccaria nel giorno di Pasqua, ca. 1785
Olieverf op doek, 96 x 174 cm
Fondazione Querini Stampalia

De kerk van San Zaccaria is van twee kanten te bereiken. Vanaf de lichte Riva degli Schiavoni, waarbij we het karakteristieke poortje San Zaccaria passeren, of, zoals wij, Poorters van Venetië, plegen te doen, vanaf het aardige Campo San Provolo.
Bij beide toegangen maant een inscriptie uit 1620 ons de heiligheid van de plaats te respecteren.

Op paaszondag kwamen vanuit de San Marco basiliek de doge, de signoria, binnen- en buitenlandse hoogwaardigheidsbekleders, en vertegenwoordigers van het volk in een plechtige processie, andata, naar de kerk waar zij de vespers bijwoonden. Na de dienst brachten zij een bezoek aan het ernaastgelegen benedictinessenklooster.
Deze processie werd gehouden ter herinnering aan het feit dat, aan het eind van de twaalfde eeuw, de nonnen van dit welvarende klooster (de meeste nonnen kwamen uit vooraanstaande Venetiaanse families) een groot deel van hun tuin, de Brolo, hadden afgestaan aan doge Sebastiano Ziani, zodat het San Marco plein kon worden vergroot.

In de voetsporen van de doge en zijn gevolg volgen we de eeuwenoude route van de andata.

Lunetta

Links van de San Marco gaan we, via de Piazzetta dei Leoni, de Ponte Canonica, het Campo SS. Filippo e Giacomo steeds rechtdoor tot we, via de Calle San Provolo onder een klein poortje door, op het plein voor de San Zaccaria komen.

De hedendaagse bezoeker die via deze route de Campo San Zaccaria oploopt, wordt net als zijn vijftiende-eeuwse voorganger verwelkomd door de

Lunetta

een reliëf in marmer uit de school van Bartolomeo Bon, waarmee het toegangspoortje bekroond wordt.

In een gotische spitsboog, geflankeerd door twee slanke torentjes, zit de Madonna, met het Kind op haar schoot, op een rijkversierde troonzetel.

Madonna

Aan weerszijden van de troon, aanzienlijk kleiner van formaat dan de Madonna, staan, links Johannes de Doper, de zoon van Zacharias, en rechts, Marcus de Evangelist, de patroonheilige van Venetië.
Boven op de met acanthusbladeren versierde boog prijkt de buste van San Zaccaria.

Het poortje met de Lunetta was het allereerste project van de Poorters van Venetië bij het herstel van de stad na de grote watersnoodramp in 1966.

Tekst:Jeanne van der Stappen
Foto's: Filip Vanderstappen